Stanisław Wójcicki
Biografia
Stanisław Wójcicki urodził się 13 maja 1916 roku w Starachowicach. W latach 1930–1937 pracował w Państwowej Fabryce Broni w Radomiu, a następnie wstąpił do wojska.
Brał udział w wojnie obronnej Polski w 1939 r., najpierw w obronie wybrzeża, a następnie w szeregach Samodzielnej Grupy Operacyjnej Polesie. Walczył w bitwie pod Pińskemi pod Wilanowem.
Po kapitulacji dostał się do niewoli radzieckiej, jednak wkrótce przekazano go Niemcom. Przebywał w oflagu Masburgu, w Bawarii, jednak został zwolniony.
Po zwolnieniu powrócił w okolice rodzinnych Starachowic, gdzie dołączył do partyzanckiego 33 pułku piechoty Legionów AK. W 1945 roku opuścił szeregi Armii Krajowej i przeniósł się do Bydgoszczy.
Wstąpił do Związku byłych Marynarzy i Pracowników Portowych. Wkrótce potem znalazł się w składzie Morskiej Grupy Operacyjnej, której zadaniem było zabezpieczenie urządzeń portowych i ochrona ocalałych dóbr materialnych. 24 marca 1945 roku wraz z Morską Grupą Operacyjną trafił do Elbląga, gdzie zajmował się zabezpieczeniem elektrowni, elewatorów zbożowych i stoczni rzecznej.
Jesienią 1945 roku został komendantem Straży Przemysłowej w dawnych zakładach Schichau, które przemianowano na Zakłady Mechaniczne Zamech. W jednej z hal zakładowych wybuchł pożar i Wójcicki wraz z 20 innymi pracownikami został aresztowany przez UB oskarżony o współpracę z francuskim wywiadem. Zwolniono go w 1951 roku.
Po zwolnieniu podjął pracę w Zakładach Przemysłu Drzewnego im. Wielkiego Proletariatu, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę. W dniu 30 marca 1992 roku otrzymał honorowe obywatelstwo Elbląga.