Józef Bielejec

Major saperów Wojska Polskiego
02.02.1897 30.11.-0001 Starachowice

Biografia

Józef Bielejec urodził się 2 lutego 1897 w Starachowicach jako syn Franciszka i Joanny ze Świderków. Był członkiem POW i uczestnikiem wojny 1920 r., obrońcą Lwowa.

W latach 1921–1924 kształcił się w Szkole Podchorążych Saperów w Warszawie, a następnie służył w 4 Pułku Saperów w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. Mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 1 czerwca 1921 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W 1928 roku służył w Departamencie Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych, pozostając w kadrze oficerów saperów.

W latach 1929–1934 był wykładowcą w Szkole Podchorążych w Warszawie, 1935–1938 na stażu pułkowym w 2 Pułku Saperów w Puławach oraz na kursie w Wyższej Szkole Wojennej, wykładowcą w Wyższej Szkole Inżynieryjnej. W 1932 roku w Szefostwie Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Major został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 roku i 22. lokatą w korpusie oficerów saperów.

W pierwszych dniach kampanii wrześniowej 1939 roku wysłany z Modlina do Brześcia wraz z grupą saperów w celu stworzenia ośrodka szkolenia saperów. W czasie podróży otrzymał rozkaz wysadzenia mostu nad Bugiem. 16 września wraz z grupą trzech podchorążych został wzięty do niewoli przez szpicę oddziałów gen. Guderiana. Przewieziony do więzienia w Brześciu. Przekazany w ręce Sowietów i osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez NKWD w lesie katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 roku mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 roku ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 77, a przy zwłokach znaleziono zaświadczenie o szczepieniu w obozie w Kozielsku, kartę wizytową oraz list od Zofii z Sandomierza. Figuruje na liście wywózkowej z 1 kwietnia 1940 i liście PCK (AM) 077.

Był żonaty, miał syna Jerzego.

Ordery i odznaczenia: Krzyż Walecznych, Medal Niepodległości, Krzyż Legionowy, Państwowa Odznaka Sportowa, Odznaka Pamiątkowa 4 Batalionu Saperów.

Upamiętnienie: 5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika. Awans ogłoszono 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów. 22 kwietnia 1990 roku został upamiętniony na tablicy w kościele parafialnym Świętej Trójcy przy ulicy Kościelnej w Starachowicach, a także 10 kwietnia 2011 roku na pomniku poświęconym ofiarom zbrodni katyńskiej z 1940 roku i ofiarom tragedii Smoleńskiej z 2010 roku, na terenie tej samej parafii. 17 września 2007 roku wmurowano tablice z nazwiskami pomordowanych na pomniku Krzyż Ofiar Zbrodni Katyńskiej na skwerze Ofiar Zbrodni Katyńskiej przy zbiegu ul. Jadwigi Kaczyńskiej i Chopina w Starachowicach. 8 marca 2015 roku m.in. jego nazwisko zostało umieszczone na tablicy pamiątkowej poświęconej 46 ofiarom mordu w Katyniu związanych z Puławskim 2 Pułkiem Saperów Kaniowskich w kościele Matki Boskiej Różańcowej, Lubelska 7 w Puławach.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920, obrońca Lwowa.
Służył jako wykładowca i oficer w Saperach, awansowany na majora ze starszeństwem 19 marca 1938 roku.
Zginął w Katyniu w 1940 roku.
Pośmiertnie awansowany na podpułkownika w 2007 roku.

Ciekawostki

Ciało zidentyfikowano w 1943 roku podczas ekshumacji w Katyniu (numer 77).
Jego nazwisko widnieje na tablicach pamiątkowych w Starachowicach i Puławach.
Pośmiertnie awansowano go na podpułkownika w 2007 roku.

Udostępnij