Jan Certowicz
Biografia
Jan Certowicz urodził się 24 listopada 1889 roku w Wierzbniku w rodzinie Wojciecha i Władysławy z Bieleckich. Po ukończeniu ośmioklasowego gimnazjum w Warszawie rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Charkowskiego. W 1923 roku obronił doktorat na Uniwersytecie Warszawskim, specjalizując się w chirurgii.
W 1914 roku został powołany do armii rosyjskiej i wysłany na front. Zorganizował punkt opatrunkowy, a następnie pracował jako pomoc w szpitalu 5 Armii Rosyjskiej w pobliżu Warszawy. W 1915 roku objął stanowisko komendanta odcinka sanitarnego 20 Dywizji Piechoty, a w 1916 roku – 111 Dywizji Piechoty armii rosyjskiej. W listopadzie 1916 roku urlopowano go z wojska w celu kontynuowania studiów. Od 1918 roku w Wojsku Polskim. 14 czerwca 1919 roku został ordynatorem szpitala wojskowego w Grodnie. Następnie pełnił funkcje naczelnego lekarza garnizonowego w Mińsku, zastępcy szefa sanitarnego Dywizji Litewsko-Białoruskiej oraz zastępcy szefa Grupy Poleskiej Dowództwa Frontu Północnego, służąc w stopniu porucznika.
W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. W 1923 roku, w kadrze X batalionu sanitarnego, służył w 24. pułku ułanów. W 1924 roku awansował na majora i przeniesiony został do składu I batalionu sanitarnego, przydział 5. pułku ułanów. Z dniem 30 listopada 1935 roku, w stopniu majora, przeszedł w stan spoczynku.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku, w 5. Pułku Ułanów, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli przez Sowietów i osadzony w Kozielsku. W grudniu 1939 roku znalazł się na liście jeńców obozu kozielskiego. Między 7 a 9 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD, a zginął między 9 a 11 kwietnia 1940, zamordowany przez NKWD w lesie katyńskim. Pogrzebano go w bezimiennej mogile, a od 28 lipca 2000 roku znajduje się tam Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 roku pod numerem 472. Przy zwłokach odnaleziono m.in. części dowodu osobistego, świadectwo szczepień 3990, cygarniczka i cwikier. Figuruje na liście AM 178-472 jako pułkownik lekarz i na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 472.
5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień pułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie podczas uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Życie prywatne: Mieszkał w Ostrołęce przy ul. 11 Listopada 8. Ożenił się z Wacławą Anną z domu Hubert. Miał dwóch synów, Zbigniewa i Władysława. W latach 1935–1939 pracował w Liceum Ogólnokształcącym im. króla J. Leszczyńskiego w Ostrołęce jako lekarz szkolny. Był również członkiem Komitetu Białego Krzyża w Ostrołęce.
Obaj synowie walczyli w Armii Krajowej w powstaniu warszawskim. Władysław Certowicz zginął w czasie walk powstańczych.