Edward Brylski
Biografia
Edward Brylski urodził się w 1841 roku w Wierzbniku w Królestwie Polskim i był inżynierem pracującym w samorządzie powiatowym. W młodości pełnił funkcję praktykanta technicznego w Opatowie, w powiecie jerzmanowskim, gdzie wygłaszał patriotyczne kazania ks. Ignacego Zakrzewskiego, zastępcy dziekana kolegiaty opatowskiej. Brylski zasłużył się, chroniąc prałata przed uwięzieniem i prowadząc go do granic Austrii. Po zagrożeniu uwięzieniem uciekł na Zachód.
Na początku 1863 przebywał w Szwajcarii. Po wybuchu powstania wrócił do kraju i wstąpił do oddziału Antoniego Jeziorańskiego, otrzymując stopień porucznika. Dowodził oddziałem 30 ochotników w bitwie pod Pieskową Skałą. Po całodziennej obronie i spaleniu zamku Brylski wyrwał się z okrążenia, odnosząc rany, a następnie trafił do szpitala w Krakowie. Po kuracji dołączył do oddziału Mariana Langiewicza w Goszczy i uczestniczył w bitwach pod Sosnówką i Grochowiskami.
Kiedy oddział przeszedł do Galicji, brał udział w bitwach pod Szklarami i Kobylanką, a także w wyprawie oddziału Józefa Miniewskiego na Radziwiłłów 2 lipca 1863 roku (nieudana próba rozszerzenia powstania na Wołyń). Ostatecznie należał do odtworzonego oddziału Edmunda Różyckiego. W czasie werbunku w okolicy Brzeżan został aresztowany przez władze austriackie. Po powstaniu pracował jako inżynier w wydziale powiatowym w Złoczowie.
Biogram Edwarda Brylskiego, zamieszczony w tomie III Polskiego Słownika Biograficznego (1937), powstał na podstawie publikacji J. Chołodeckiego, wydanych we Lwowie w Księdze pamiątkowej (wyd. 1904) i Ostatnie słowa opow. i wspomnień uczestników 1863 r. (wyd. 1913). W roku wydania drugiej pracy Edward Brylski jeszcze żył.